Het Ontwerp

vrijdag 20 maart 2020

Weer naar het Zuiden.

De titel zegt het al: "Weer naar het Zuiden", naar Spanje dus. Alleen zou het dit keer anders lopen. De bedoeling is om het laatste deel van de winter in Spanje te vertoeven vanwege de aangenamere temperaturen.

De heenreis verloopt voorspoedig via de tolwegen en dankzij de tolbadge kunnen we met een snelheid van 30 km per uur de slagbomen passeren.

Na overnachtingen in Mendig in Duitsland en La Chapelle de Guinchai in Frankrijk  bereiken we de camperplaats Empordarea in Palamos waar we een paar dagen halt houden.

Het schaarse wereldnieuws dat ons bereikt spreekt van een corona virus uitbraak. Dit zou later onze plannen danig in de war schoppen, maar dat weten we dan nog niet.
Nee niet de onze, maar wel de grootste camper die we tot dusver ooit gezien hebben.
We houden ons wat bezig met fietsen en acclimatiseren.
Na enkele dagen gaan we verder zuidwaarts en overnachten bij het restaurant Spätzle Fritz, waar je gratis kunt overnachten als je er ook een maaltijd gebruikt.
Overnachting bij Der Fritz.
We doen ons tegoed aan lekkere mandarijnen.
De volgende dag passeren we Barcelona en strijken neer op camping Los Pinos bij Peniscola.
Intussen vernemen we dat in China het corona virus steeds meer slachtoffers eist.
Camping Los Pinos.
Wel een krappe camping met weinig manoeuvreer mogelijkheid.
Veel Nederlanders op Los Pinos.
Aanvankelijk willen we hier 3 dagen staan, maar het is een leuke camping met uitstekende voorzieningen dus we besluiten er 10 dagen te staan alvorens verder zuidwaarts te trekken.
We weten dan nog niet dat deze camping ons eindpunt zal zijn.









Er hangt een hippie-achtige sfeer.




We vermaken ons met wandel- en fietstochten langs de boulevard en het voederen van het ezeltje die al vroeg in de morgen achter het hek de campinggasten af gaat voor wat lekkernijen.
Het ezeltje Nono op strooptocht.

Natuurlijk vergeten we ons zelf niet.
Lekker eten bij AliBaba in Benicarlo.

Ontbijten in eigen tuin.
De dagen gaan kalm voorbij en we genieten volop van het prachtige weer.
Intussen heeft het coronavirus Europa bereikt en gooit het openbare leven steeds meer in de war.
De schade van de vorige storm moet nog hersteld worden voordat het zomerseizoen begint.
De hotels wachten op hun nieuwe bewoners.
Ook aan de viervoeters wordt gedacht, hier zelfs een honden-wasserette.
Tot dusver zijn de supermarkten nooit druk. De supermercado waar we bijna dagelijks komen hebben nooit meer dan 2 van de 10 kassa's open.
Na een dagje fietsen blijkt dat opeens heel anders.
Voor Spaanse begrippen een zeer drukke parkeerplaats.
Hamsteren!
Vanaf dit moment zullenen de gebeurtenissen zich razendsnel ontwikkelen.
Het begint als we een andere camping vlakbij de onze willen bekijken, om de volgende keer uitwijk mogelijkheden te hebben.
Daar ontmoeten we een Youtuber die we kennen, waar we ook op geabonneerd zijn, "De Mazzel".

Hun camping wordt de volgende dag gesloten vanwege het oprukkende virus.
Men laat de campinggasten de keuze; of de volgende morgen vertrekken of 2 weken in quarantaine.
Met dit nieuws bereiken we onze eigen camping waar men van "niets weet".
De camping eigenaar doet er zelfs nogal laconiek over.
Later die middag wordt er steeds meer duidelijk en worden eventuele blijvers steeds meer restricties opgelegd.

Voor ons is de keuze niet moeilijk: we gaan.
Na een slechte nachtrust, de boel inpakken en om 8 uur staan we vertrekklaar bij het hek.

We passeren de Spaanse grens zonder veel problemen, sowieso zijn er naar onze mening maar weinig campers op pad. We gooien de tank vol en merken dat de slechte nachtrust er voor zorgt dat we deze dag niet erg ver zullen komen.
In de buurt van D'Agde, is wel genoeg voor vandaag.
De volgende morgen staan we om kwart voor vijf op en nog voor half zes gaan we op pad voor een rit die onze langste tot dusver zal worden.
We pakken alleen maar de tolwegen en dat loont zich want het is niet druk en we gaan als een speer.
Na een aantal stops is het schemer als we de Luxemburg-Duitse grens bereiken, waar we in een controle-fuik terecht komen. We mogen door, als we vertellen dat we van hier rechtstreeks naar huis rijden.
Dat blijkt toch iets teveel van het goede en na 1266 km vragen we aan de nachtportier van Hotel van der Valk in Cuijk of we hier mogen overnachten.

Dat is geen probleem, we mogen zelfs van de toiletten gebruik maken.
camperplaats Cuijk.
En daar eindigt onze vroege voorjaarstrip naar Spanje, heel anders dan dat wij ons van te voren hadden voorgesteld.

dinsdag 24 december 2019

Naar het zuiden

In november gaan we zuidwaarts om nog even in de aangename temperaturen te vertoeven.
We hebben ons van te voren goed ingelezen wat de mogelijke routes zouden kunnen zijn. Via vloggers en medebloggers is er ruim informatie voorhanden op dat punt.
Voorlopig einddoel is de Zuidfranse- en de Noordoost Spaanse kust, de Costa Brava.

We vertrekken op de zaterdag om geen last te hebben van het vrachtverkeer.
Van te voren hebben we een tol-badge aangeschaft om het oponthoud bij de tolpoorten zoveel mogelijk te voorkomen.

Het reizen beperken we tot de uren dat het licht is om niet onnodig in het donker te hoeven zoeken.

Uiteraard zijn de Duitse snelwegen zonder tol en in uitstekende staat. De enige vertraging die we hebben is van de talrijke Baustellen om dat ook zo te houden.

De eerste etappe komt tot Mendig in de buurt van Koblenz.
Omdat we in de stromende regen daar aankomen is er geen foto van, maar het is een mixed parking bij het Vulkan-museum.

De tweede dag maken we een behoorlijk aantal kilometers en gaan bij Mulhouse de grens over, door ons eerste tolpoortje en er pas weer af bij Baume les Dames.



En daar is wel een foto van.
De volgende morgen gaan we de péage weer op tot het stadje Besançon.
Daar nemen we de route National N83.
           
Er valt genoeg te zien onderweg, hier een openlucht museum.

Onderweg een paar keer stoppen en inkopen doen en dan naderen we Lyon. Voor Lyon bevindt zich een vogelpark waar je wel de hele dag kan doorbrengen. Dat doen we niet, maar op het parkeerterrein worden campers gedoogd waar we dus de nacht doorbrengen.







Overnachten op het parkeerterrein van het vogelpark.

De volgende dag sluiten we aan in de file net voor Lyon.
Als we eenmaal Lyon achter ons hebben gelaten gaat het snel  richting het zuiden, en bereiken we aan het eind van de middag de eindbestemming van de dag; Camping club Beach Farret bij het dorpje Vias.

Camping club Beach Farret.
Zo! Voor het eerst met onze camper aan de Méditerranée, dus genieten met de voetjes in het water.
Een goede plek om te vertoeven, ware het niet dat je bijna uit je sokken waait.










De volgende dag pakken we de fiets en rijden langs het Canal du Midi naar Agde waar we een terrasje pakken.
           
Agde.
De pier van Cap d' Agde.
Na deze winderige dagen besluiten we de Franse kust af te rijden richting de Pyrénéen om een beschutte camping te vinden, en dat lukt in de vorm van camping Roussillonnais bij het plaatsje Argeles-sur-Mer.
Hier verblijven we dan ook enige dagen en wandelen en fietsen bijna dagelijks.
De wind valt hier erg mee omdat de camping beschut ligt door de vele bomen.

Camping Roussillonnais.
Met riant uitzicht.
Ook op de Pyrénéen.
Naseizoen aan de Franse Zuidkust dus vrijwel lege Boulevards.
We houden het nieuws al een tijdje angstvallig in de gaten want de grensovergang met Spanje wordt vrijwel voortdurend geblokkeerd door boze Catalanen. 
Als na enkele dagen de grens weer vrijgegeven wordt besluiten we om het erop te wagen en zonder veel oponthoud passeren we de grens en slaan ons bivak op in Las Roses aan de Costa Brava.






Tijd voor de was.
Pyrénéen nu eens van de andere kant.
Na een paar dagen hier gestaan te hebben, zie ik na het bestuderen van de kaart, niet ver hiervandaan een oude stilgelegde spoorlijn wat nu een fietspad geworden is.
Aan dit fietspad ligt zowaar een kleine camperplaats.
Dus de volgende morgen zijn we de enige bezoekers van Area S' Agaroarea vlakbij het badplaatsje Sant Feliu de Guixols.

Mooi wandelgebied trouwens ook.
Zo loopt het tracé.
En dit is het locomotiefje want het is smalspoor, nu geëxposeerd in een restaurant.
Wel in Catalaanse klederdracht.
Oud stationsgebouw.
Replica van de locomotief.
Soms ook in vervallen staat.
De route is prima te fietsen, meestal gravel maar ook hele stukken geasfalteerd.
Een van de oude stations is omgetoverd tot restaurant, waar we gretig gebruik van maken om koffie te bestellen.

Camperplaats Cassa de la Selva.
Oorspronkelijk waren we van plan om in Cassa de la Selva te overnachten om vanaf hier naar de kust te fietsen. Achteraf zijn we blij dat we dat niet gedaan hebben want deze plek lijkt ons gesloten omdat er allerlei bouwwerkzaamheden gaande zijn.

Verlaten c.p.?
Dit plaatsje is tevens ons eindpunt want Girona is veel te ver om niet bij donker weer thuis te komen.

De volgende morgen melden we ons bij de receptie van Camperplaats Empordarea in Palamos. Deze wordt door Nederlanders beheerd.
We vinden een prachtig plekje en genieten van het aangename zonnetje.
In de nacht waait het echter behoorlijk, maar toch weer prima geslapen.
Een wandeling langs de boulevard brengt toch wat strandafslag aan het licht.



Calm after the storm.
Ruwe zee bij Palamos.
Goed toeven op Empordarea.
Zicht op het haventje van Palamos.
Leuk centrum.



Ja hoor, we vinden nog een oud spoorlijntje.






We zijn wel in Catalonie natuurlijk.
Op het eind van dit  tracé komen we aan in het stadje Palafrugell waar het zondags altijd markt is. We kopen er een fikse pot honing en strijken neer op een terras.

De 62 mm brede Schwalbe Moto X zijn goed van pas gekomen.
Na een aantal heerlijke dagen in relatief prachtig weer wordt het weer tijd om huiswaarts te keren. We trekken daar net als de heenweg 3 à 4 dagen voor uit.


Na een overnachting in Montelimar op een parkeerplaats bij de LeClerc gaan we Noordwaarts, ruim om Lyon, om de A6 te blijven volgen om bij Beaune de
A 36 op te gaan naar Dole.
Dole is een leuk stadje waar we nog bij licht veel van kunnen zien.
De overnachting is op een grote parkeerplaats met riant zicht op de stad.

Zicht op de Notre Dame de Dole.
Dole is de stad van Louis Pasteur, op dit tableau moet hij links boven afgebeeld staan.
Met nog een laatste blik op de stad rijden we verder Noordwaarts om via overnachtingsplaats Mendig huiswaarts te rijden.